МІСТРАЛЬ
з цыгаркай
pan_t_joculator

На мапах места кожны мае свае Месцы. У мяне яны маюцца таксама, хоць такія з вялікай літары М па пальцах можна пералічыць. Было ніколі не было шмат, а са зьнікненьнем кавярні на рагу Валадарскага і Карла Маркса сталася і яшчэ меней…

Стэйк-бар “Містраль” быў неад’емнай часткай тамтэйшага гарадскога пейзажу апошнія год 20. Для якога Эдынбурга гэта канешне не перыяд, а для сталіцы сінявокай – гэта цэлая эпоха.

З’явіўшыся ў 90-ых, “Містраль” перажыў усіх сваіх суседзяў па вуліцы: кавярні “Кубік” (зараз “Olivа”), “Універс” (зараз “Ла-Манш”), крамы і шапікі ўсіх масьцей, усіх і ўсё, за выняткам толькі легендарнай “Чабурэчнай”, якая існуе насуперак законам бізнэсу і логікі відаць дзякуючы таму, што знаходзіцца як плятформа цягніка на Хогвартс напалову ў іншым вымярэньні… Ён перажыў розных гаспадароў і аканомаў, некалькі перапланіровак і зменаў канцэпту, з нейтральна-ніякага ператварыўшыся ў своеасаблівы беларускі клуб па-інтарэсах, дзе адбываліся і сяброўскія папойкі адстаўных апазіцыянэраў, і закрытыя канцэрты забароненых музыкаў, і інтэлектуальныя гульні непрыкаяных хіпсцераў. У “Містраля” былі добрыя бармэны – Макс, Жэня, Лёха і кухар Цёма, заўсёдныя наведнікі і сапраўдная гаспадыня многіх апошніх гадоў - пані Ала. І дзякуючы гэтаму ўсяму з’явілася тое, чаго бракуе 99% падобных установаў – свой адметны дух.

Чытаць болей...Collapse )

Водная вандроўка (Іслач-Бярэзіна-Нёман) ліпень 2014
з цыгаркай
pan_t_joculator

З Менску дабраліся да в. Падневічы (каля 45 км. ад МКАД), дзе праз Іслач ідзе трывалы аўтамабільны мост. (Стартаваць вышэй па току ракі ў межань не выпадала.) Сабралі байды - класічныя "Таймені" і адплылі. Першы дзень на рацэ сустрэў нас моцнай навальніцай, халодным паветрам ды бясконцымі заваламі, праз якія можна было прабірацца выключна праводкай. Апроч таго на Іслачы сустракаліся невялікія, але небясьпечныя для байдаў (пры нізкай вадзе) сапраўдныя каменныя перакаты.
Старт ад маст ля в. Падневічы

Чытаць болей...Collapse )Чытаць болей...Collapse )

THIS IS THE HOUSE THAT JACK BUILT
з цыгаркай
pan_t_joculator
Вось дом у якім гаспадарыць Джэк.

А гэта ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А гэта пацук, ён скрозь доўгія норы
цягае ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А гэта той кот, ён ў добрым гуморы
Бо з’еў пацука, што праз доўгія норы
Цягае ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А гэта сабака стары і суворы
турбуе ката, што ў добрым гуморы,
бо з’еў пацука, што скрозь доўгія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць ў каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк

А гэта карова бяз правага рогу,
якая баднула сабаку старога,
які ўсё праз тое, што дужа суворы
турбуе ката, што ў добрым гуморы
бо з’еў пацука, што скрозь доўгія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А вось ахмістрыня характару злога
што доіць бяз правага рога карову,
якая баднула сабаку старога,
які ўсё праз тое, што дужа суворы,
турбуе ката, што ў добрым гуморы,
бо з’еў пацука, што скрозь доўгія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А гэта ў рызьзі абарваным нябога
ушчыкнуў ахмістрыню характару злога,
што доіць бяз правага рога карову,
якая баднула сабаку старога,
які ўсё праз тое, што дужа суворы,
турбуе ката, што ў добрым гуморы
бо з’еў пацука, што скрозь доўгія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А гэта сьвятар, той што воляю Бога
у шлюбе злучыў ахмістрыню й нябогу,
які не збаяўся характару злога
кабеты, што доіць карову бяз рога
якая баднула сабаку старога,
які ўсё праз тое, што дужа суворы,
турбуе ката, што ў добрым гуморы,
бо з’еў пацука, што скрозь доўгія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А гэта той певень, што крыкам са стога
падняў сьвятара, які воляю Бога
у шлюбе злучыў ахмістрыню й нябогу,
які не збаяўся характару злога
кабеты што доіць карову бяз рога,
якая баднула сабаку старога,
які ўсё праз тое, што дужа суворы
турбуе ката, што ў добрым гуморы,
бо з’еў пацука, што праз догія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

А вось селянін на падворку якога,
жыве гэты певень, што крыкам са стога
падняў сьвятара, які воляю Бога
у шлюбе злучыў ахмістрыню й нябогу,
які не збаяўся характару злога
кабеты што доіць карову бяз рога,
якая баднула сабаку старога,
які ўсё праз тое, што дужа суворы
турбуе ката, што ў добрым гуморы
бо з’еў пацука, што скрозь доўгія норы
цягаў той ячмень, што ляжыць у каморы
Дому, ў якім гаспадарыць Джэк.

Гарадскі эцюд (менскаму раёну Шарыкі прысьвячаецца)
з цыгаркай
pan_t_joculator
Ля дому смутку “Цырыманіял”
стаяў цынічна магазін “Прадукты”
у ім гнілі гародніна і фрукты
п’яны раён па звычцы ціха спаў.

Пад лініяй электраперадач
задумлівыя серылі сабакі,
капаліся ў сьмецці небаракі
паволі павялічваючы срач.

У нікому непатрэбнае ВЧ
па-ціху вар’яцелі салабоны,
паблытаўшы статут і забабоны
і шмат чаго паблытаўшы яшчэ.

Зіхцеў праспэкт у гонар партызанаў
да ходнка тулілася таксі,
што не скранецца колькі не прасі,
бо спіць таксіст цяпер ужо да рана.

Крый мілы Божа! Міма пранясі
хрушчобаў пралетараў-ветэранаў,
ад вуліцаў аматраў таранаў,
заводаў трактарных,
іх дымавых туманаў,
падпольшчыкаў,
чырвоных атаманаў,
далей і прэч
хутчэй
мяне нясі!
Цэтлікі: ,

НГ-рэквіем
з цыгаркай
pan_t_joculator

Даедзены апошні калядны бутэрброд

і Дзед Мароз з-пад кропельніцы вылез.

Крыху паадэкватнеў падвыпіты народ

і пасталеў яшчэ на год - на выраст.

А новы год пачаўся, як скончыўся стары -

валютны курс і жарсьці па хакеі.

У роспачным раскаяньні зацішнае пары

ялінка на вачах ніякавее.

Вурчыць лядоўня, сохне мандарын,

мігціць гірлянда і наводзіць смутак.

І пляма ад шмапанскага - адзіны напамін

пра сем мінулых новагодніх сутак…

Цэтлікі:

(бяз тэмы)
з цыгаркай
pan_t_joculator

***                                               маім сябрам

Я вулкамі прайдуся па лісьці,
па сьнезе,
і па высахлым асфальце,
па ўспамінах,
згадках
і па памяці.
Па ўсім, па чым не можна не прайсьці,
Па ўсім, па чым не можна не прайсьці…


Я ў вашы вокны буду заглядаць,
шукаючы агеньчыка
ці зьнічку.
Калісьці мелі мы такую звычку –
да раніцы дзьвярэй не зачыняць.
У дом гасьцінны дзьвер не зачыняць.


Пайду цягацца,
пацягнуся йсьці
па вуліцах вясёлай маладосьці.
Сустрэну невымоўнае там штосьці,
пазнаю,
запрашу сабе на госьці,
Усё, што пагублялася ў жыцьці
Усіх, каго згубіў я па жыцьці.


Мы сядзем ўсе за столікі кафэ,
Замовім тое,
што пілі звычайна,
і зноўку пасябруем так адчайна,
што хоць у бой,
хоць на аўтадафэ.
Што хоць у бой,
хоць на аўтадафэ…


Я вулкамі прайдуся па лісьці,
па сьнезе,
і па высахлым асфальце,
па ўспамінах,
згадках
і па памяці.
Па ўсім, па чым не можна не прайсьці,
Па ўсім, па чым не можна мне прайсьці…

Цэтлікі:

Прадсьвяточнае прадчуваньне
з цыгаркай
pan_t_joculator
Мне хочацца на сьнежаньскі Майдан!
І ў думках я, напэўна, буду там.
Калі ў застольлях піць пачнуць “за мілых дам”,
свой келіх падыму і тым аддам,
хто даў адпор амапаўскім шыхтам
малым мястэчкам,
вескам, гарадам,
маім суседзям
і маім братам -
Ўсім тым, на кім трымаецца Майдан!
Цэтлікі: ,

Чыгуначны рок-н-рол
з цыгаркай
pan_t_joculator

Каму са мной па дарозе? –
Сядайце ў мой цягнік,
Сядайце ў мой цягнік,
Сядайце ў мой цягнік!

Упэўнены з перамозе
Ён рвецца ў белы цалік,
Ён рвецца ў белы цалік,
Ён рвецца ў белы цалік!

Даволі чакаць на марозе –
Зваротны пайшоў адлік,
Зваротны пайшоў адлік,
Зваротны пайшоў адлік!

Ня трэба стаяць на парозе –
Тым, хто да волі звык
Тым, хто да волі звык
Тым, хто да волі звык!

З пэрону сплывае цягнік
І сьпіць праваднік у зьнямозе
Гвалтуючы рыфмы
І помсьцячы прозе
ў такт колам грукоча
спыніцца ня хоча

Не
   Па
Слух
         Мя
              Ны
Язык!


У свой час
з цыгаркай
pan_t_joculator

Пакуль ня бачу я ні старасьці, ні сьмерці,

ды адчуваю позіркі ў мой бок.

                                              Мой Бог,

ад іх увагі не магчыма не памерці -

такім паненкам хто калі адмовіць змог?

Яны глядзяць здалёк. Пад іх паглядам

глыбеюць зморшчыны, сівеюць валасы.

І зайчык сонечны блішчыць, з-за далягляду                                                 

ад бездакорна войстранай касы.

Ляціць насустрач ў пошуку спагады,

Руку цалуе як шчаня крадком.

Ён напалоханы і адарвацца рады

Ад тых дваіх з вусьцішным халадком…

Я забываюся на ўсё ад ласкі промняў.

Пакуль ляжым ня мы, нясуць ня нас.

Чарга найдыйдзе і я ўсё успомню.

Ў свой час.

Цэтлікі:

***
з цыгаркай
pan_t_joculator
Рыба пачынае з галавы.
Рыбу пачынае з галавы
                                       кот
Раб пачынаецца з галавы.
Раба пачынае з галавы
                                      кат.
Цэтлікі:

?

Log in